•  60  گزارش اول:  دهه

     در طول بيش از سه دهه كه از استقرار جمهوري اسلامي در ايران ميگذرد، هزاران نفر به اتهام همكاري با ها سازمان ي سياسي مخالف، فعاليت در جنبشهاي مدني يا صرفاً انتقاد از سياستهاي دولتي بازداشت و زنداني . اند شده هرچند تاكنون گزارشهاي متعدد و معتبري از اعمال شكنجه عليه زندانيان سياسي- عقيدتي منتشر شده است اما هيچ تحقيق جامعي به طور خاص دربارة تجاوز و ساير انواع شكنجه جنسي زندانيان زن در طول بيش از سه دهه گذشته انجام نشده بود. براي پر كردن اين خلا ، ء پروژه “جنايت بي عقوبت” مستندسازي موارد تجاوز و ساير انواع شكنجه جنسي زندانيان سياسي زن را مورد هدف قرار داده است. آنچه در ادامه خواهد آمد، گزارش بخش اول از اين تحقيق سه قسمتي است كه مربوط به دهه 60 مي . شود بخش دوم گزارش به موارد شكنجه جنسي در دهه 70 تا پيش از انتخابات 1388 رياست جمهوري اسلامي خواهد پرداخت و بخش سوم و آخر گزارش دربارة وقايع پس از انتخابات خواهد بود . تحقيق پيش رو، بر اساس مطالعه ادبيات منتشر شده و نيز مصاحبه با 77 زنداني سياسي دهه 60 و 17 فرد مطلع، به اين سئوالات پاسخ ميدهد كه تجاوز و شكنجه جنسي در دهه 60 تا چه حد سازماندهي شده (سيستماتيك) و يا فراگير (گسترده) بوده است؟ شكنجه جنسي عليه زندانيان سياسي زن چگونه و با استفاده از چه شيوههايي توجيه و اعمال ميشده است؟ و در نهايت، چه اهداف و مقاصدي را دنبال م يكرده است؟ بر اساس نتايج اين تحقيق، برخي از انواع شكنجه جنسي همچون تجاوز به دختران باكره پيش از اعدام، به طور سازماندهي شده و بر االله اساس دستور آيت منتظري دربارة عدم اعدام دختران، به نقل از آيتاالله خميني، رهبر وقت جمهوري اسلامي اعمال ميشده است؛ هرچند به گفته آيتاالله منتظري از دستور او سوءبرداشت شده بوده است. همچنين، حديثي از پيامبر اسلام درباره اينكه زنان باكره درصورت مرگ به بهشت ميروند، آياتي از قرآن و نيز فتاواي شرعي كه زناني را كه در جنگ با كفار يا ساير دشمنان اسلام به اسارت گرفته ميشدند، غنيمت جنگي و در حكم اموال سپاهيان اسلام تلقي ميكند، در خدمت توجيه شرعي تجاوز به زنان زنداني قرار ميگرفته است . اين تحقيق همچنين ثابت ميكند كه زنان زنداني مواردي از آزار و شكنجه جنسي را به شكلي گسترده و . اند فراگير تجربه كرده به علاوه، بخشي از اين تحقيق به مواردي از شكنجه اختصاص يافته كه زنان تنها به دليل . اند جنسيت خود متحمل آن شده نتايج اين تحقيق فرضية اولية ما را كه تجاوز و شكنجه جنسي عليه زندانيان سياسي زن در دهه 60، بخش غيرقابل انكاري از تاريخ نقض گسترده و شديد حقوق بشر در ايران را تشكيل ميدهد ثابت ميكند. اين تحقيق همچنين ثابت ميكند كه جناياتي كه به تفضيل شرح آن خواهد رفت، پس از گذشت بيش از دو دهه، همچنان بي عقوبت ماندهاند و عاملان و آمران آن هنوز از مزاياي مصونيت و عدم پاسخگويي برخوردارند . اين تحقيق، تنها گام اول است، براي شكستن سكوت و نور انداختن بر حقيقت از يك سو و پاسخگو كردن آمران و عاملان اين جنايات، از سويي ديگر 

    http://justiceforiran.org/persian/wp-content/uploads/2011/12/Crime-without-Aida-final2.pdf
  • 30.06
    2016

    Allgemein, News

                                                                                  

    زندانی سیاسی علیرضا گلیپور در نامه ای خطاب به مردم ایران ضمن اشاره مختصری به فشارهایی که متحمل میشود می نویسد: میگویند بیایید و بگویید که همه اطلاعاتی که داشته اید و گفتید دروغ است و به قول خودشان کمک هم بکنم و سوالی که برای خودم پیش میآید و از شما هم میپرسم٫ اگر میخواستم در سکوت مرگبار دیدن ظلم باشم (چرا) در سن 26 سالگی با موقعیت اجتماعی خوب ، کار وزندگی مناسب ٫خودم را وارد مقوله ای میکردم  که میدانستم آخرش ستم و ظلم به دست این ظالمان است؟ متن نامه این زندانی سیاسی که در زندان اوین در ۴ سال گذشته به سرطان ریه مبتلا شده و بطور مستمر تحت بازجویی و ضرب و شتم جهت انکار افشاگریهایش میباشد٫به شرح زیر است 
    درود بی کران به مردم عزیز ایران ؛ در روزهای گذشته و بهتر بگویم سالهای گذشته که در بازداشت به سر میبرم فشار های گوناگونی را متحمل شده ام ولی چه بگویم که دردیست مشترک با دیگر زندانیان امنیتیست و جای شکایت ندارم  و برای حداقل من افتخار داشت  که به جای اینکه در بند خاص و شرایط خاص به خاطر نسبتهای خانوادگی با مسئولان بی کفایت این کشور قرار بگیرم ٫ در سختی و رنج بابت جسارت بیان حقایق و واقعیت جامعه بودم  و البته  به جز سیستم امنیتی نا رفاقتهایی در زندان از همین خواص دیدم  که این امر هم باعث افتخار بود که با این افراد که به جای مبارزه  برای دیده شدن در زندان بودند همراه و هم اسم نبودم . پرونده سازیهای گوناگونی توسط افراد مسئول که در پرونده اسمشان ویا بهتر بگویم  اسما ننگشان بود برایم صورت گرفت که با لطف خداوند و البته تلاشهای زیاد وکیل پرونده همه آنها نقش بر آب شد و در آخر فقط حربه فشار روانی و خانوادگی و ضرب و شتم  بود که آنهم با اینکه دردش قابل توصیف نیست ولی برای رسیدن به هدف که فروپاشی این نظام جعلی باشد دردش شیرین میشود . از نفرستادن به مراکز درمانی هم که برایتان زیاد گفته و نوشته شده که البته در این مورد زندانیان مظلوم دیگری نیز هستند .حال کار به جایی رسیده که میگویند بیایید و بگویید که همه اطلاعاتی که داشته اید و گفتید دروغ است و به قول خودشان کمک هم بکنم و سوالی که برای خودم پیش میآید و از شما هم میپرسم. اگر میخواستم در سکوت مرگبار دیدن ظلم باشم  در سن 26 سالگی با موقعیت اجتماعی خوب ، کار وزندگی مناسب خودم را وارد مقوله ای میکردم  که میدانستم آخرش ستم و ظلم به دست این ظالمان است .  سوالی که من از دیکتاتوران ایران دارم  شما چطور نمیخواهید واقعیات را ببینید و از زندگی کبک گونه خود رها شوید ؟ اسم خواص و آقا زادگان همچون مجتبی خامنه ای ، علوی ، محرابی , بروجردی،ساغری ، حمیدی راد و مومنی و خیلیهای دیگر که میآید چرا باید طرف مجبور به عذر خواهی و یا تکذیب کنید ؟ در حالیکه بابت نشر اطلاعات محرمانه بابت همین آقایان به بیش از 39 سال حبس محکومش کرده اید. چرا از حزب حامیان ولایت که منصوب به خامنه ایست نباید کسی صحبت کند و فساد مالی جاری ازآن را بگوید ؟چرا از موسسات خیریه مانند دستان مهربان نباید کسی صحبت بکند چون در پشت آن خواص  نشسته اند  ؟
     
    http://zandaniran.blogspot.de/2016/06/blog-post_559.html  
  • ضرب و شتم و زنجیر کردن وی برای گرفتن ندامت و پس گرفتن افشاگریها زندانی سیاسی علیرضا گلیپور در شرایط سختی قرار دارد و روزانه مورد ضرب و شتم و بازجویی قرار میگیرد. سه روز پيش دروضعیت اعتصاب غذا و در حال خونريزي شديد داخلي ومشكلات ناشى از سرطان و ناراحتي قلبي،ماموران اطلاعات اورا به بهانه اعزام به بيمارستان سوار ماشين كرده و درحاليكه بازنجير اورا بسته بوده شروع به فحاشى و زدن ضرباتي به سر و سينه او كرده و ميگويند چون اطلاع رساني كرده ای نميتوانيم به بيمارستان اعزامت كنيم و او را به زندان بر ميگردانند . همچنین امروز 10تیر و روز گذشته سربازجوی اداره اطلاعات فردی بنام مظفر تهرانی فشار و شکنجه وی را آغاز کرده اند. این پروژه که توسط اداره اطلاعات انجام میشود به قصد و نیت از این فشارها شکستن وی٫اظهارندامت و پس گرفتن افشاگریهایی است که بطور خاص در رابطه با مجتبی خامنه پسر خامنه و سرهنگ محرابی ٫علوی وزیر اطلاعات و … و در نهایت حذف فیزیکی و مرگ خاموش وی انجام میشود. زندانی سیاسی علیرضا گلیپور مبتلا به بیماری سرطان ریه و ناراحتی قلبی عضو انجمن نخبگان ایران وکارمند سابق وزارت ارتباطات بوده است . وی که در کشور آلمان دوره های پیشرفته مخابرات را گذرانده و یکی از متخصصین در این امر بشمار میرود. وی در سال 91 در وسط ماموران اطلاعات به اتهام انتشار مفاسد اقتصادی و اهداف نظامی حکومت ایران در پروژه هسته ای دستگیر شد و پس از حدود ۴ سال بلاتکلیفی تحت فشارهای مختلف سرانجام توسط قاضی صلواتی
      محاکمه و به 39 سال و نه ماه و 174 ضربه شلاق محکوم شد
     
  • https://hra-news.org/fa/wp-content/uploads/2015/12/5212-300x191.jpg                    سی و دو شهروند بهایی ساکن شهرهای مختلف استان گلستان از مهرماه ۱۳۹۱ و طی یک پروژه یک ساله به بهانه معاشرت با مسلمانان و تبلیغ بهاییت، بازداشت شده و زیر شکنجه‌های شدید فیزیکی و روانی برای پذیرفتن اتهامات خود تحت فشار قرار گرفته‌اند. هشت تن از آنان با محکومیت به حبس‌های ۵ تا ۱۰ سال، در حال گذراندن حبس خود در زندان رجایی شهر هستند و ۲۴ تن دیگر که دادگاه ‌تجدیدنظرشان در ۲۳ تیر ماه جاری برگزار خواهد شد به حبس‌های ۶ تا ۱۱ سال محکوم شده‌اند

  • 30.06
    2016

    News, Verschiedenes
     
    http://iranjournal.org/wp-content/uploads/2016/06/kunst_iran-302x181.jpg
     
    Ende Mai erhielt die in Deutschland lebende Künstlerin Parastou Forouhar eine Nachricht aus Teheran, die als „sehr dringlich“ gekennzeichnet war. Sie enthielt mehrere Links, die sie zu Webseiten von Nachrichtenagenturen der Hardliner im Iran führten. Dort wurde ihr „Blasphemie“ vorgeworfen, was die Künstlerin in eine schwierige Lage bringen kann. In einer Erklärung für Iran Journal erläutert Forouhar die Hintergründe dieses Vorwurfs. mehr »

  • 30.06
    2016

    News, Petitionen

    https://www.radiozamaneh.com/u/wp-content/uploads/2015/09/Narges-Mohammadi.jpgسازمان عفو بین‌الملل با انتشار یک فراخوان، خواستار امضای جمعی نامه‌ای سرگشاده خطاب به مقامات عالی جمهوری اسلامی شده است تا زمینه آزادی نرگس محمدی، فعال شناخته شده حقوق بشر و مادر دو کودک را از زندان، فراهم آورند. عفو بین‌الملل می‌گوید که خانم محمدی به دلیل فعالیت‌های صلح‌آمیز در دفاع از حقوق بشر به زندان افتاده است شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی، نرگس محمدی، نایب رییس کانون مدافعان حقوق بشر را به ۱۶ سال حبس تعریزی محکوم کرده است. بر اساس رای دادگاه و به استناد مواد ۱۳۴، ۴۹۸، ۵۰۰ و ۶۱۰ قانون مجازات اسلامی، خانم محمدی در مورد اتهام «تشکیل و اداره گروهک غیرقانونی لگام» به تحمل ده سال حبس، در مورد اتهام «اجتماع و تبانی به‌ قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» به تحمل پنج سال حبس و در مورد اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل یک سال حبس محکوم شده است. ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی اما می‌گوید هرگاه عناوین ارتکابی بیش‌تر از سه جرم نباشد، حداکثر مجازات تعیین شده برای یک جرم اعمال می‌شود. به این ترتیب با تجمیع احکام صادر شده برای نرگس محمدی، او به ۱۰ سال حبس محکوم است. عفو بین‌الملل این اتهام‌ها از جمله «تبلیغ علیه نظام» را پوچ می‌داند. به دنبال زندانی شدن خانم محمدی، او از فرزندان دوقلوی خود جدا افتاده است و آن‌ها به پدرشان، تقی رحمانی، فعال سیاسی پیوسته‌اند که در حال حاضر مقیم فرانسه است. در نامه سازمان عفو بین‌الملل خطاب به مقام‌های ایرانی آمده است که حال عمومی نرگس محمدی مساعد نیست و انسداد یکی از رگ‌هایش برای او خطر‌آفرین شده. همچنین این زندانی سیاسی از اختلالات عصبی رنج می‌برد و نیازمند مراقبت‌های تخصصی جدی است. مقام‌های قضایی ایران نیاز خانم محمدی به مراقبت‌های پزشکی را رد کرده و در معرض خطر بودن او را انکار می‌کنند. این در حالی است که نرگس محمدی سال گذشته در زندان دچار تشنج و فلج موقت شد و به دنبال آن مسئولان زندان مجبور شدند او را به بیمارستان منتقل کنند. او اما ۱۷‌روز بعد دوباره از زندان به بیمارستان بازگردانده شد. عفوبین‌الملل درفراخوان عمومی خود آورده است که وضعیت نرگس محمدی بحرانی‌ست. اوین، فراهم آورند

     

     

     

  • 30.06
    2016

    Allgemein, News

    http://iranjournal.org/wp-content/uploads/2016/06/Jafar-Azimzadeh-1-302x169.jpg

    Seit dem 1. Mai befindet sich der inhaftierte Arbeiteraktivist Jafar Azimzadeh bereits im Hungerstreik. Nun liegt der Gewerkschafter mit lebensgefährlichen Herzleiden im Krankenhaus. Wie das persischsprachige Nachrichtenportal „Human Rights Activists“ berichtet, soll der Teheraner Staatsanwalt Jafari Doulatabadi Azimzadehs Ehefrau mitgeteilt haben, man werde nichts für ihren Mann unternehmen, „selbst wenn er stirbt“. Seit 2003 sind im Iran bereits 50 politische Gefangene durch Fahrlässigkeit der Verantwortlichen ums Leben gekommen. Zuletzt starb am 14. September 2015 im Rajaei-Shahr-Gefängnis in der Stadt Karaj der Arbeiteraktivist Shahrokh Zamani an den Folgen eines Hirnschlags. Azimzadeh hatte sich für die Petition zur Einführung eines Mindestlohn eingesetzt, die von rund 40.000 ArbeiterInnen unterschrieben wurde. Zudem hatte er Protestversammlung gegen niedrige Löhne vor dem iranischen Parlament und dem Arbeitsministerium organisiert. Azimzadeh war im Mai 2014 in Teheran verhaftet und nach 46 Tagen zunächst gegen eine Kaution in Höhe von 100 Millionen Tuman, 35.000 Euro, freigelassen worden. Im November 2014 wurde er vom Revolutionsgericht in Teheran zu sechs Jahren Haft wegen „Aktivitäten gegen die nationale Sicherheit“ verurteilt. http://iranjournal.org/news/iran-gewerkschaften-azimzadeh

     

  • 30.06
    2016

    Allgemein, News

    http://iranjournal.org/wp-content/uploads/2016/05/Narges-Mohammadi-302x141.jpgNarges Mohammadi befindet sich seit Montag im Hungerstreik. Die iranische Journalistin und Menschenrechtsaktivistin sitzt seit Mai 2015 im Teheraner Evin-Gefängnis. Mit ihrem Hungerstreik protestiert die Inhaftierte gegen das Verbot, mit ihren in Paris lebenden Kindern zu telefonieren. Ihr Ehemann Taghi Rahmani, der im Pariser Exil lebt, ist außerdem besorgt über den Gesundheitszustand seiner Frau, die wegen einer neurologischen Erkrankung bis zu 15 verschiedene Medikamente einnehmen muss. Seit Juli vergangenen Jahres leben Mohammadis Zwillinge bei ihrem Vater in Paris. Der Oppositionelle hatte den Iran 2011 wegen staatlicher Verfolgung verlassen. Er klagt über die Einschränkungen für die Insassinnen im Frauentrakt 209 des Evin-Gefängnisses. Ihnen werde kein Telefon zur Verfügung gestellt und damit ihr Recht auf Kontakt zu ihren Familien genommen. Mohammadi war im Mai dieses Jahres vom Teheraner Revolutionsgericht zu zehn Jahren Haft wegen „Verschwörung gegen die Islamische Republik“, „Propaganda gegen die Regierung“ und „Mitarbeit an einer verbotenen Kampagne zur Abschaffung der Todesstrafe im Iran“ verurteilt worden. Zuvor war sie stellvertretende Leiterin des Zentrums zum Schutz der Menschenrechte, einer iranischen Nichtregierungsorganisation, die in Fällen von Menschenrechtsverletzungen unentgeltlich juristische Unterstützung leistete. Das Zentrum ist mittlerweile verboten worden. http://iranjournal.org/news/iran-menschenrechte-mohammadi

  • خسروکردپور copy

    خسرو کردپور، روزنامه نگار محکوم به پنج سال حبس، هم اکنون در زندان مهاباد نگهداری می شودبه گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، مسعود کردپور روزنامه نگار و فعال حقوق بشر اهل مهاباد که از سال  ۱۳۹۲ در حبس به سر می برد، هم اکنون در سومین سال از دوران محکومیت خود را محروم حق مرخصی در زندان مهاباد سپری می کند.خسرو کردپور، روزنامه نگار و مؤسس آژانس و سایت خبری موکریان، در روز ۱۷ اسفندماه سال ۱۳۹۱ بازداشت و پس از گذشت پنج ماه بازجویی در بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه به زندان مرکزی مهاباد منتقل شد. این روزنامه نگار در شعبه اول دادگاه انقلاب مهاباد به ریاست قاضی جوادی کیا به اتهام «محاربه و فساد فی‌الارض از طریق اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور»، «توهین به مقام رهبری» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «نشر اکاذیب به‌قصد تشویش اذهان عمومی» به ۲ سال اقامت اجباری در شهرستان کرمان و ۵ سال حبس در زندان تبریز محکوم شد که این حکم به ۵ سال حبس تعزیری همراه با دو سال تبعید به زندان مرکزی تبریز تقلیل یافت.عثمان مزین، وکیل این روزنامه نگار، پیش تر با انتقاد از حکم تبعید خسرو کردپور، اعلام کرده بود: “توسل محکمه بدوی به سلب امنیت زندان مهاباد برای توجیه محکومیت خسرو کردپور به تبعید در زندان تبریز فاقد هرگونه دلیل ارتباطی مبنی بر اخلال موکل در نظم زندان مهاباد است و نباید فراموش کنیم که تبعید محکوم علیه موجب صدمه خانواده و بستگان موکل شده و این امر هم در تعارض با اصل فردی بودن جرم و مجازات است.”وی در روز چهارشنبه ۲۸ اسفندماه سال ۱۳۹۲، بدون اطلاع وکلا و خانواده‌اش به‌منظور اجرای حکم دادگاه بدوی به زندان مرکزی تبریز منتقل شد و در سال ۱۳۹۴، پس از پایان دوره تبعید دو ساله در زندان تبریز، برای ادامه تحمل دوره محکومیت خود به زندان مرکزی مهاباد انتقال یافت.لازم به ذکر است که مسعود کُردپور برادر خسرو کردپور نیز در نوزدهم اسفندماه ١٣٩١ در حین پیگیری وضعیت برادرش، در اداره‌ی اطلاعات مهاباد و توسط مأموران امنیتی بازداشت و بە تحمل ٣ سال  زندان محکوم شد. این فعال مدنی و دبیر آموزش و پرورش و از مدیران آژانس مکریان روز بیست و یکم آذرماه ۱۳۹۴ از زندان آزاد شد.

  • 27.06
    2016

    Verschiedenes

    http://iranjournal.org/wp-content/uploads/2016/06/iran-frauen-302x230.jpg

    Die Arbeitslosigkeit im Iran steigt weiter. Betroffen sind vor allem gebildete junge Frauen. Nicht alle politischen Lager im Iran finden das schlimm. Vergangene Woche veröffentlichte das iranische Zentrum für Statistik (Markaze Amare Iran) aktuelle Arbeitslosenzahlen. Demnach sind 11,8 Prozent der potenziellen Erwerbspersonen (Erwerbstätige und sofort verfügbare Erwerbslose) im Iran arbeitslos. Das sind 1,2 Prozent mehr als der Durchschnitt des vergangenen iranischen Jahres (21. März 2014 – 20. März 2015). Dabei ist die Arbeitslosigkeit bei Frauen mit 19,7 Prozent fast doppelt so hoch wie bei Männern (10,2 Prozent). Bei den Hochschulabsolventinnen liegt sie sogar zweieinhalb Mal höher als bei männlichen Akademikern. Aus den Statistiken geht auch hervor, dass mehr als 1,6 Millionen IranerInnen die Suche nach einer Beschäftigung bereits aufgegeben haben. Trotzdem bleibt die durchschnittliche Arbeitslosenquote ähnlich hoch wie in den vergangenen 20 Jahren – nach offiziellen Angaben bei etwa 13 Prozent. mehr »http://iranjournal.org/gesellschaft/iran-arbeitslosigkeit

  • 27.06
    2016

    Allgemein, News

    http://iranjournal.org/wp-content/uploads/2016/06/Ghanoon-302x209.jpg

    Der Geheimdienst der iranischen Revolutionsgarde hat gegen die Reformer-Zeitung Ghanoon Anzeige erstattet. Grund ist die Veröffentlichung einer kritischen Reportage über „Teherans großes Gefängnis“. Das Erscheinen der Zeitung sei daraufhin verboten worden, gab Ghanoon am Montag auf ihrer Webseite bekannt. Der Vorwurf laute auf „Verbreitung von Lügen“ und „öffentliche Panikmache“. Von offizieller Seite gab es bislang keine Stellungnahme dazu.Vergangene Woche hatte der Teheraner Generalstaatsanwalt Abbas Jafari bereits erklärt, die Leitung der Organisation der iranischen Gefängnisse habe gegen die Chefredakteurin der Zeitung, Mahnaz Mazaheri, Anzeige erstattet. Auch Jafari kritisierte die Zeitung und nannte die Reportage „erfunden und erlogen“. Er werde nicht zulassen, dass Zeitungen „alles schreiben, was sie wollen“, betonte Jafari.Ghanoon, auf deutsch „Gesetz“, hatte in ihrer Ausgabe vom Samstag unter dem Titel „24 verdammte Stunden“ eine Reportage über Teherans großes Gefängnis, das vor einem Jahr südlich der Hauptstadt eröffnete, veröffentlicht. Darin schildert ein ehemaliger Inhaftierter die miserablen Zustände dort. Die Reformer-Zeitung erschien erstmals Ende Oktober 2012. Im Mai 2014 wurde sie bereits einmal verboten und blieb damals für mehr als sechs Monate geschlossen.

  • 27.06
    2016

    Allgemein, News

     

    https://persian.iranhumanrights.org/wp-content/uploads/Screen-Shot-2016-06-19-at-11.29.02-PM-300x388.png

    ۲۴ خرداد ۱۳۹۵—طبق گزارشی که امروز توسط کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران منتشر شد، زندانیان سیاسی که در بند زنان زندان اوین نگهداری می‌شوند مرتبا از دسترسی به مراقبت های پزشکی محروم می‌شوند، برای ملاقات با فرزندان خود، حتی فرزندان خردسال، با محدودیت یا محرومیت روبرو هستند، از تماس تلفنی با خانواده های خودمحروم، و به تغذیه کافی و مناسب دسترسی ندارند

    https://persian.iranhumanrights.org/1395/03/women-ward-report/

  • 13.06
    2016

    Allgemein, News

     نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران بیداد می‌کند و باید راهی جدی برای برون رفت از آن بیابیم. در کشور ما آزادی اندیشه و بیان حکم کیمیا دارد و هیچ انسان معترضی؛ از فعال سیاسی و اجتماعی، بهایی، مسیحی، کلیمی، زرتشتی، سنی، بی‌مذهب، ترک، کورد، بلوچ، لر و ترکمن گرفته https://3.bp.blogspot.com/-duLYBbrf6-E/V139vxndUFI/AAAAAAAADOg/bt0G61ng9J8bCEdhdz73DS_7pSJYWmOVgCLcB/s1600/images.jpgتا فعالان کارگری، معلمان، زنان، نویسندگان، هنرمندان و روزنامه نگاران از شر ارگان‌های مختلف حکومتی آسایش ندارند و همه را به اشکال مختلف تحت فشار و پیگرد قانونی و فراقانونی قرار می‌دهند. حتا خانواده‌های آسیب دیده از دست این آزادی کُشاندرامان نیستند و گاهی با تهدید و گاهی با جلوگیری از اشتغال آنان، فشارها را دوچندان می‌کنند

    http://www.mpliran.net/2016/06/blog-post_0.html

  • 13.06
    2016

    Allgemein, News

    Die iranisch-kanadische Anthropologieprofessorin Homa Hoodfar ist am Montag in Teheran verhaftet worden. Das teilte ihre Familie in einem offenen Brief mit, den das persischsprachige Nachrichtenportal Kalameh am Donnerstag veröffentlichte. Demnach soll Hoodfar am 1. Juni telefonisch aufgefordert worden sein, im Teheraner Evin-Gefängnis vorzusprechen. Dort sei sie gleich verhaftet worden, so Kalameh. Ihre Familie macht sich vor allem um ihren gesundheitlichen Zustand Sorgen. Hoodfar hat einen Hirninfarkt hinter sich und muss spezielle Medikamente einnehmen, die aber von den Verantwortlichen im Gefängnis nicht entgegengenommen würden, schreibt die Familie. http://iranjournal.org/news/iran-menschenrechte-hoodfar

  • 13.06
    2016

    Allgemein, News

    http://iranjournal.org/wp-content/uploads/2016/06/Arash-Sadeghi-302x203.png

    Der iranische Studentenaktivist Arash Sadeghi ist seit Dienstag im Gefängnis. Das teilte seine Frau Golrokh Iraie am Mittwoch auf ihrer Facebook-Seite mit. Sadeghi sei am Dienstag im Teheraner Evin-Gefängnis festgehalten worden, als er dort wegen seines Falls vorsprechen sollte. Er müsse nun „unerwartet und ohne vorherigen Bescheid“ seine 19-jährige Haftstrafe antreten, so Iraie. Sadeghi war Philosophiestudent an der Teheraner Alameh-Tabatabei-Universität, als er nach den umstrittenen Präsidentschaftswahlen im Iran im Juni 2009 unter dem Vorwurf, „Aktivitäten gegen die nationale Sicherheit“ verübt und das iranische Staatsoberhaupt Ayatollah Ali Khamenei beleidigt zu haben, mehrfach verhaftet wurde. Damals wurde er wegen seiner politischen Aktivitäten vom Studium ausgeschlossen. Als Sicherheitskräfte ihn 2014 in seiner Teheraner Wohnung verhafteten, erlitt seine Mutter einen Herzinfarkt und verstarb wenige Tagespäter.

    http://iranjournal.org/news/iran-politische-aktivitaet

  • 10.06
    2016

    Allgemein, News
    https://2.bp.blogspot.com/-5ZwK5Cvh7ww/V1TJIBLPGmI/AAAAAAAADNM/OhXhT61WqxMFH96dN0nAGiNzk7dePzzWQCLcB/s1600/%25D9%2585%25D8%25AD%25D9%2585%25D9%2588%25D8%25AF%252B%25D8%25A8%25D9%2587%25D8%25B4%25D8%25AA%25DB%258C%252B%25D9%2584%25D9%2586%25DA%25AF%25D8%25B1%25D9%2588%25D8%25AF%25DB%258C.jpgجعفر عظیم زاده را یک‌بار، آن‌هم فقط به مدت چند دقیقه دربند هشت زندان اوین دیدم. در هجدهمین روز از سومین اعتصاب غذای خود بودم و دادیار ناظر بر زندان به بند هشت آمده بود و با زندانیان سیاسی این بند سرگرم گفت‌وگو بود. در ادامه مرا هم از بند هفت خواسته بود و ضمن شنیدن حرف‌ها و خواسته‌هایم و اعلام این‌که کاری از دستش بر نمی‌آید، تقاضا می‌کرد که به اعتصاب غذا پایان دهم. در پایان این گفت‌وگوی بی‌نتیجه، از وی خواستم که اجازه دهد چند دقیقه‌ای با زندانیان سیاسی و صنفی بند هشت که پشت در منتظرم بودند گفت‌وگویی داشته باشم. ایشان هم پذیرفت و فرصتی پیش آمد تا با دوستانی که خیلی‌هایشان را نمی‌شناختم و بعضاً فقط اسم‌شان را شنیده بودم روبرو شوم. البته همکارانم، اسماعیل عبدی، رسول بداقی و علیرضا هاشمی هم در جمع آنان بودند. اکثریت این دوستان و یا بهتر است بگویم تمامی آن‌هایی که با  آن‌ها به گفت‌وگو پرداختم به‌شدت نگران سلامتیم بودند و درخواست داشتند که به اعتصاب غذایم پایان دهم
  • 09.06
    2016

    Allgemein, News

    فراخوان

    در حالی که ما و نهادها و مجامع بین المللی مدافع حقوق بشر عمیقاً نگران سلامتی محمد صدیق کبودوند مؤسس سازمان حقوق بشر کردستان و سایر* زندانیان سیاسی ایران که در اعتصاب غذا بسر میبرند میباشیم، جمهوری اسلامی و قوه قضائیه سرکوبگر آن همچنان بر سیاست دیرینه خود که همانا اعمال «مرگ تدریجی» در مورد زندانیان سیاسی-عقیدتی است پافشاری می‌ورزند. چند روز قبل رئیس زندان اوین در پاسخ به یکی از زندانیان سیاسی که نیاز به خدمات پزشکی خارج از زندان دارد، یک‌بار دیگر بر این سیاست ضد انسانی حکومت اسلامی تأکید کرده و چنین گفتهاست:«شما را درمان نمی‌کنیم تا درزندان بمیرید»

     
  • 09.06
    2016

    Allgemein, News

     دست‌کم هفت زندانی سیاسی در زندان‌های مختلف از جمله ؛ «احسان مازندرانی»، «جعفر عظیم‌زاده»، «مریم نقاش زرگران»، «محمدصدیق کبودوند»، «رسول رضوی»، «حشمت الله طبرزدی» و «محمد عبداللهی» در اعتراض به وضعیت‌شان در اعتصاب غذا به‌سر می‌برند

    به گزارش “کانون مدافعان حقوق بشر کردستان “، «سعید شیرزاد»، «لقمان مرادی» و «زانیار مرادی»، سه زندانی سیاسی زندان رجایی شهر کرج در اعلام همبستگی با اعتصاب غذای « محمد صدیق کبودند» و دیگر زندانیان سیاسی اعتصابی یکشنبه ۱۶ خردادماه ۱۳۹۵ اعلام اعتصاب غذا کردند

    از طرفی دیگر زندانیان سیاسی کُرد در تبعید زندان‌های جنوب ایران، یکشنبه در اعلام همبستگی با اعتصاب « محمد صدیق کبودند» و دیگر زندانیان سیاسی اعتصابی ،دست به اعتصاب غذا زدند

    یکی از زندانیان شرکت‌کننده در اعتصاب غذا با اعلام این خبر به “کانون مدافعان حقوق بشر کردستان” گفت: “این اعتصاب غذا به مدت دو روز ادامه خواهد داشت و بیشتر زندانیان اعتصاب‌کننده، از زندانیان سیاسی کُرد  می با‌شند.” در این میان وضعیت جسمانی تعدادی از آنان به شدت وخیم گزارش می‌شود

    به‌علاوه ی این زندانیان، « آرش مکری » و « محمد امین آگوشی » نیز در ماه گذشته اعلام اعتصاب غذا کرده بودند اما از تداوم اعتصاب ویا پایان آن اطلاعی در دست نیست

     

  • 09.06
    2016

    News

    http://iranjournal.org/wp-content/uploads/2016/06/Exekution-Iran-302x208.jpg

    Ein wegen mehrfacher Vergewaltigung verurteilter Mann ist in der südiranischen Stadt Schiras öffentlich hingerichtet worden. Das berichten Nachrichtenagenturen am Sonntag. Der 22-Jährige soll innerhalb von zwei Jahren meist mitten in der Nacht in mehr als 100 Wohnungen eingedrungen sein und Dutzende von Frauen vergewaltigt haben.

     
  • 09.06
    2016

    Allgemein, News

    http://iranjournal.org/wp-content/uploads/2016/04/Gef%C3%A4ngnis-302x227.jpg

    Laut einem neuen Gesetz werden IranerInnen, deren politische Ansichten das Staatssystem, die hohen Amtsträger, die politischen Richtlinien des Landes oder „die Freiheit des Volkes“ bedrohen, als politische Aktivisten definiert und verurteilt. Im zweiten Paragraph des neuen Gesetztes stetht, dass künftig Beleidigungen der drei Staatsgewalten, des Vorsitzenden des Schlichtungsrats, der Stellvertreter des Präsidenten, der Minister, Parlamentarier, Mitglieder des Experten- und Wächterrats als politische Aktivität ebenfalls gesetzlich verfolgt werden. Neu ist auch, dass für die Angeklagten nicht mehr wie bisher das sogenannte Revolutionsgericht zuständig ist, sondern die allgemeine Staatsanwaltschaft. Außerdem soll künftig bei Gerichtsprozessen neben drei Richtern eine mehrköpfige Jury dabei sein.http://iranjournal.org/news/iran-politische-gefangene

  • 01.06
    2016

    Allgemein, News

    35 iranische Jugendliche, die in einer Villa in der Nähe der Stadt Ghazvin eine Party gefeiert hatten, sind mit je 99 Peitschenhieben bestraft worden. Das meldete die Nachrichtenagentur der iranischen Justiz Mizan am Donnerstag. Demnach sollen die Gäste „halbnackt“ und tanzend von der Polizei erwischt worden sein. Das Gericht habe in einem Eilverfahren binnen 24 Stunden die Urteile erlassen und vollstreckt. Damit hätten die Verantwortlichen andere davor warnen wollen, an derartigen Partys teilzunehmen, so der Staatsanwalt von Ghazvin.

    Es kommt immer wieder vor, dass die Polizei sogar prominente IranerInnen als Gäste solcher nach dem islamischen Recht des Iran verbotenen Feierlichkeiten festnimmt. Zuletzt waren im Mai sieben Schauspieler und im November 2015 drei bekannte iranische Fußballspieler auf einer Party verhaftet worden.

    Im Iran ist der Konsum von Alkohol seit der islamischen Revolution vor 37 Jahren verboten. Geschlechtergemischtes Feiern ist nur mit den eigenen Familienangehörigen erlaubt. Beides wird als Verstoß gegen islamisches Recht mit Bußgeld oder Peitschenhieben bestraft. Dennoch organisieren junge Leute immer wieder Partys in Privathäusern.

  • 01.06
    2016

    News
    يکشنبه  ۹ خرداد ۱٣۹۵ –  ۲۹ می ۲۰۱۶
    در دی ماه سال ۱٣۹٣ شرکت پویا زرکان، پیمانکار اصلیِ معدن طلای آق دره در آذربایجان غربی، ٣۵۰ نفر از کارگران فصلیِ این معدن را اخراج کرد. شب ششم دی ماه همان سال، در پی خودکشی یکی از این کارگران، کارگران اخراجی تجمع گسترده ای در مقابل معدن برگزار کردند که به درگیری کارگران و نگهبانیِ معدن انجامید. با شکایت کارفرما، «دادستانی» تکاب در آذربایجان غربی کارگران را به ایجاد اغتشاش متهم کرد. در واپسین روزهای اردیبهشت ۱٣۹۵، احکام قضایی صادر شد و ۱۷ نفر از کارگران به ٣۷ ماه تا ۵ سال زندان، ۲۰ تا ۵۰ ضربه شلاق و ۵۰۰ هزار تومان جزای نقدی محکوم شدند، و در نهایت مجازات شلاق و جریمه ی نقدی اجرا شد.صدور و اجرای این احکام ظالمانه نه تنها ابتدایی ترین حقوق انسانی کارگران را لگدمال می کند بلکه به معنی محکومیت خانواده های این کارگران به گرسنگی و مرگ است. این نمونه ی آشکار دفاع دستگاه قضایی از سرمایه داری و حمایت بی دریغ این دستگاه از سرمایه دارانی است که از حاصل کار و زحمت کارگران ثروت می اندوزند و با پشتوانه ی «دادگاه» و زندان و شلاق هر اعتراضی را در نطفه خفه می کنند. ما به این ستم عریانِ سرمایه داری و این توحش نفرت انگیزِ شلاق سالار اعتراض داریم و آن را به شدت محکوم می کنیم
     
     
  • 01.06
    2016

    News

    https://3.bp.blogspot.com/-uOTlcYFmL5k/V0pzkspSquI/AAAAAAAADMY/mKBKs_sLcp8Id7KndiCBnYpZPHpwJkjwACLcB/s1600/download.jpg

     
    برگرفته از سایت اخبار روز
    شنبه  ٨ خرداد ۱٣۹۵ –  ۲٨ می ۲۰۱۶
    اجرای احکام شلاق و زندان و جریمه برای کارگران حق خواه و معترض معدن آق دره در حالی به اجرا در می آید که این زحمت کشان از اعماق تونل های تنگ و تاریک زمین برای معاش خود تلاش میکنند و با توجه به کارسخت و مشقت آوری که در مقابل مزد ناجیزی انجام می دهند باز هم کارفرما در مقابل اعتراض کارگران نسبت به حق و حقوقشان، دست به اخراج فله ای این کارگران زده و در سال گذشته بیش از ٣۵۰تن ازاین کارگران را به بهانه تعدیل نیرو از کارشان بیکار شده اند، متاسفانه این کارگران در حالی از سوی محاکم قضایی به شلاق و زندان و جریمه محکوم می شوند که فقط و فقط برای بازگشت بکار خود با همان شرایط مشقت بار دست به اعتراضات جمعی زده بودند و درخواستی جز بازگشتن به سر کارنداشتند، اما کارفرما بقدری نفوذ در دستگاههای امنیتی و قضایی دارد که از طرف دستگاه قضایی این کارگران محکوم به زندان و شلاق و جریمه می شوند و ضربات شلاق چنان بر بدن این زحمتکشان فرود می اید که هیچکس صدای فریاد و اعتراض این کارگران را نمی شنود
  • 01.06
    2016

    News

    نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران بیداد می‌کند و باید راهی جدی برای برون رفت از آن بیابیم. مسئولان حکومتی، از همان روزهای اول به قدرت رسیدن‌شان در سال 57، با نهاد سازی‌های مختلف نظامی، امنیتی و اطلاعاتی، هم پیمان با همدیگر، تعداد زیادی از زندانیان سیاسی و عقیدتی را به بند کشیدند و شکنجه کردند و کشتند، تا صدای اعتراض مردم به جان آمده را خاموش کنند. با توافق قطع نامه 598 و پایان جنگ ایران و عراق در سال 67، طی حکمی از آیت الله خمینی(ولی فقیه و رهبر وقت)، هزاران نفر از زندانیان سیاسی باقی مانده در زندان‌ها را نیز به وحشیانه‌ترین شکل ممکن، در سکوت خبری و مخفیانه کشتند و ناپدید کردند و با ایجاد فضایی به شدت رعب آور، با سر دادن شعار سازندگی، تثبیت قدرت‌شان را به رخ ما کشیدند. سایر فعالان سیاسی جان به در برده نیز به ناچار یا گوشه نشین یا مجبور به ترک کشورشدندوآرام آرام اغلب مخالفان سیاسی را از گردونه فعالیت در ایران خارج کرد

  • 26.05
    2016

    News

    adürfen nur mit Kopftuch in die Öffentlichkeit, andernfalls drohen ihnen harte Strafen: Frauen im Iran sind in ihrer Freiheit stark eingeschränkt. Doch viele lassen sich das nicht mehr bieten.

    Von Marc Drewello

    Es ist ein gefährliches Spiel, denn im schlimmsten Fall drohen Gefängnis und Peitschenhiebe: Im Iran versuchen Frauen, die Kleidervorschriften der Religionswächter zu unterlaufen. Ihr Trick: Sie schneiden sich die Haare ab und verkleiden sich als Männer. “Ich bin ein iranisches Mädchen. Um der Sittenpolizei zu entgehen, entschloss ich mich, mir die Haare kurz zu schneiden und Männerkleidung zu tragen, so dass ich mich auf den Straßen im Iran frei bewegen kann”, heißt es in einem Posting vom 17. Maiauf der Facebookseite My Stealthy Freedom (Meine heimliche Freiheit).

    http://www.stern.de/politik/ausland/iran-kopftuch-haar-sittenpolizei-protest-6864818.html

  • 25.05
    2016

    Allgemein, News

    Narges Mohammadi bei einer Pressekonferenz zur Menschenrechtssituation vor den UN in Genf 16 Jahre Haft für diese mutige Frau – fünf Jahre wegen „Verschwörung gegen die Islamische Republik“, ein Jahr wegen „Propaganda gegen das System“ und zehn Jahre wegen Mitarbeit an einer verbotenen Kampagne zur Abschaffung der Todesstrafe.  

    http://www.bild.de/politik/ausland/iran/iranerin-verurteilt-45894606.bild.html


*