• در شانزدهم آذر امسال در روز دانشجو، دانشجویان شجاع ما در دانشگاه‌های مختلف کشور و در امنیتی ترین شرایط و زیر سایه ی سرکوب گران خون ریز، در همراهی با معترضان آبان ماه و به یاد کشته شدگان بی تدفین و در اعتراض به کشتار مردم و برای آزادی زندانیان سیاسی تجمع هایی امیدبخش داشتند و شعار دادند: «فقر، کشتار، گرانی، مردم شدند قربانی»، «خیابونا خونی شد، آزادی قربانی شد»،  «جواب ما تفنگ نیست، این همه کشته کم نیست»، «بیگاری، بیکاری، حجاب زن اجباری»، «زنده باد زندگی، زنده باد مقاومت»، «نان، کار، آزادی، اداره شورایی»، «از نیزارهای ماهشهر تا مرزهای کردستان، از شیراز تا تهران، از تبریز تا سیستان».  در بیانیه بخشی از دانشجویان دانشگاه تهران هم چنین آمده است:«اما، ما دانشجویان در این بزنگاه و در حین فرود آمدن سهمگین ترین شلاق های ستم و استثمار بر گرده ی فرودستان که خود زخم خورده همین شلاق هاییم، نظاره گری منفعل نیستیم و نخواهیم بود …. ما، دانشجویان خون هاس خشکیده بر کف خیابان را فراموش نمی کنیم.». آن ها بر روی پلاکاردی نوشته بودند: «و ما نیز شادمانیم، رفیق نگاه کن! گریه نمی کنیم، نه رفیق! می گرییم، پنهانش نمی کنیم، چرا که ما رزمندگانیم و تو را دوست می داریم رفیق و در رزم مان تو را کم خواهیم داشت و دلمان برای تو تنگ خواهد شد.». درور بی پایان به عشق و مقاومت و رزم شان……ادامه


*